چرا؟
در این دنیای جدید وقتی تنها میشی و دلت میخواد یکی حرفهات رو بشنوه میای یه وبلاگ جدید میزنی. فقط به همین دلیل حرفهایی رو اینجا مینویسی برای غریبهها که حتی پدر و مادرت و یا حتی صمیمیترین دوستدخترت هم ازشون خبر ندارند. چرا؟ چون احساس امنیت میکنی. اگر کسایی که من رو میشناسند بدونند درون من چه خبره که حتی یه ثانیه هم دیگه من رو تحمل نخواهند کرد. اگر اون دوستام که فکر میکنند من «پسر خوب»ی هستم اینها رو بدونند که دیگه چیزی نمیمونه …
فکر نکنم دلیل خوبی باشه، ولی فعلا که دلیله شده برای من.
